كشنده و مرتاض . و مجاهده‌كننده . تپاسى ( tap si ) ص . پ . منسوب به تپاس رياضت‌كش . تپاك ( tap k ) ا . پ . اضطراب و بىآرامى و بيقرارى . تپاله ( tap le ) ا . پ . سرگين گاو . و تفاله . و ثفل كنجد و جز آن . تپان ( tap n ) ا و ص . پ . تپاننده . و چكشى كه بدان كلوخ را خرد مىكنند . تپانچه ( tap nce ) ا . پ . تبانچه و لطمه و سيلى . و زدن با دست خود بر صورت در هنگام مصيبت و دلتنگى . و كوهه و موجهء دريا . تپانيدن ( tap nidan ) ف م . پ . تپيدن كنانيدن . تپايانيدن ( tap y nidan ) ف م . پ . تپانيدن فرمودن . و لرزانيدن . تپره ( tapre ) ا . پ . دهل و نقاره . و طبل و طبل مسين . تپره ( tapre ) ا خ . پ . ايالتى در هندوستان . تپره زن ( tapre - zan ) ا . پ . طبل‌زن . تپش ( tapec ) پ . م ح . تپيدن . ا . مدهوشى و بيهوشى . و ضعف و بيحالى از گرما . و تپش قلب : ضربان و بىآرامى قلب و خلجان و خفقان آن . تپك ( tapak ) ا . پ . لطف و مهربانى و دوستى . و چكش . تپك ( topak ) ا . پ . تفنگ . تپكچى ( tapak - ci ) ا . پ . محاسب . تپكچى ( topak - ci ) ا . پ . تفنگچى . تب گرفته ( tab - gerefte ) ص . پ . محموم و تب گرفته . تپناك ( tap - n k ) ص . پ . جائى كه توليد تب كند و مورث تب شود . تپنچه ( tapance ) ا . پ . تپانچه . تپنك ( topank ) ا . پ . تبنك و دريچهء زرگرى . تپن كوز ( tapan - kovz ) ص . پ . احمق و ابله و گول . و بىحس . تپنگ ( tapang ) ا . پ . تبنگ . تپنگو ( tapangu ) ا . پ . تبنگو . و جونه و دريچهء زرگرى . مر . تبنگو . تپه ( tappe ) ا . پ . كوه پست و پشتهء بلند . و هر جاى از زمين كه برآمده و گرد باشد . و كلاه زنان كه از گلابتون و مرواريد دوزند و يا از طلا و نقره سازند و مرصع بجواهر كنند و بر كلهء سر و پيشانى نهند . تپيدن ( tapidan ) ف ل م . پ . از جاى جستن . و بيقرارى و اضطراب نمودن . و وحشت كردن و تفسيدن . و لرزيدن . و كمين كردن و دام نهادن . و حركت از روى عدم اختيار نمودن . و تپيدن دل و رگ : ضربان نمودن آنها . تتاءن ( tat on ) م . ع . حيله و فريب كردن . و تتاءن للصيد : آمد شكار را گاه از چپ و گاه از راست . تتابع ( tat bo ' ) م . ع . پياپى شدن . و با يكديگر پس روى كردن . و متناسب و متشابه بودن . تتار ( tat r ) ا . پ . تاتار و مردم تاتار . تتارچه ( tat rce ) ا . پ . نوعى از تير كه پيكان خاصى دارد . تتارك ( tat rok ) م . ع . با يكديگر دست بداشتن يق تتاركوا الامر بينهم . تتارى ( tat ri ) ص . ع . منسوب به تتار . تتافل ( tat fel ) ع . ج تتفل ( tatfol ) . تتالع ( tat lo ' ) م . ع . گردن ستيخ كردن و سربلند نمودن در رفتار . تتالى ( tat li ) م . ع . در پى يكديگر شدن . تتالى ( tat li ) ا . ع . جاءت الخيل تتاليا : آمدند سواران پىدرپى . تتام ( tat mm ) م . ع . آمدن همه . و تمام شدن الحديث : فتتامت اليه قريش اى جاءته متوافرة متتابعة . تتاون ( tat von ) م . ع . تتاءن و هو يتتاون الصيد اذا جاءه مرة عن يمينه و مرة عن شماله . تتايع ( tat yo ' ) م . ع . ستيهيدن . و خودرائى نمودن . و بر روى در افتادن در بدى . و سرعت نمودن . و خويشتن را سست انداختن يق السكران يتتايع . و ناوانيدن باد سر گياه را . و جنبانيدن شتر كتفهاى خود را در رفتن . و پياپى در افتادن . و ازدحام نمودن . و ان عليا عليه السلام اراد امرا فتتايعت عليه الامور فلم يجد منزعا . و نيز تتايع للقيام : ايستاده شد . تتبع ( tatabbo ' ) م . ع . تتبعه تتبعا : طلب كرد آن را برفتن در پى وى . تتبع ( tatabbo ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفحص و تلاش و كوشش . و با جد و جهد چيزى را طلب كردن و تجسس نمودن . تتبعات ( tatabbo t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفحصات و تجسسات . تتبيب ( tatbib ) ا . ع . زيان و هلاكى و الزمه الله تبا تتبيبا يعنى بسيار هلاكى باد آن را . تتبيب ( tatbib ) م . ع . تببه : گفت مر او را تبا و تبب فلانا : هلاك كرد او را . تتبير ( tatbir ) م . ع . شكستن و هلاك كردن قوله تعالى : هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فِيهِ اى مكسر مهلك مدمر . تتبيع ( tatbi ' ) م . ع . طلب چيزى كردن برفتن در پى آن . تتبيل ( tatbil ) م . ع . ديگ افزار ريختن